เทียนหนึ่งแท่ง ใช้เวลาสองวัน

สตูดิโอของเราไม่ได้ใหญ่

เป็นพื้นที่เล็กๆ แต่อบอุ่น บนโต๊ะมีถ้วยตวง เทอร์โมมิเตอร์ และขวดน้ำหอมเรียงกันเป็นแถว ก่อนเริ่มทำทุกครั้ง เราจัดของพวกนี้ให้เข้าที่ มันมีบางอย่างในช่วงเวลานั้น — ความรู้สึกว่ากำลังจะทำอะไรบางอย่างอย่างตั้งใจ

วันแรกเริ่มจากกลิ่น

การผสมกลิ่นคือส่วนที่ช้าที่สุดของทั้งกระบวนการ

น้ำหอมแต่ละตัวมีนิสัยของตัวเอง สัดส่วนเดิมอาจได้กลิ่นต่างกันในแต่ละวัน — ความชื้น อุณหภูมิ ล้วนมีผล เลยต้องรู้สึกใหม่ทุกครั้ง ไม่สามารถพึ่งแค่ความจำ

สัดส่วนคือส่วนที่ยากที่สุด ต่างกันนิดเดียว นิสัยของเทียนทั้งแท่งก็เปลี่ยน

มีครั้งนึงที่เผลอเทน้ำหอมตัวนึงมากเกินไป คิดว่าล็อตนี้พังแน่ๆ แต่พอดมดู กลายเป็นกลิ่นที่ชอบที่สุดเท่าที่เคยทำมา

หลังจากนั้น เราเรียนรู้อะไรบางอย่าง — บางทีความผิดพลาดพาไปถึงที่ที่ความระมัดระวังไปไม่ถึง

แล้วก็ถึงตอนเท

แว็กซ์ถั่วเหลืองต้องได้อุณหภูมิที่พอดีถึงจะเท ร้อนเกินไป ผิวหน้าจะยุบตอนเย็นตัว เย็นเกินไป จะมีช่องว่างระหว่างแว็กซ์กับภาชนะ

เราใช้เวลานานมากในการเลือกแว็กซ์ถั่วเหลือง ไม่ใช่แค่เลือกชนิด แต่ศึกษาว่าผิวหน้าหลังจุดแล้วเย็นตัวใหม่จะเป็นยังไง ว่าผิวหน้านั้นยังเรียบอยู่ไหม เป็นรายละเอียดที่เราใส่ใจมาก

ไม่ใช่เพื่อให้สวย แต่เพราะตอนที่เราใช้เทียนของตัวเอง เราก็อยากให้ทุกครั้งที่จุดรู้สึกเหมือนกัน

ไส้เทียนคือการตัดสินใจสุดท้าย

ความหนาของไส้เทียนกำหนดขนาดของเปลวไฟ เปลวไฟกำหนดวิธีที่กลิ่นกระจาย หนาเกินไป ไหม้เร็ว กลิ่นไม่ทันค่อยๆ ออกมา บางเกินไป เปลวไฟไม่นิ่ง กลิ่นออกไม่ได้

หลังจากเท ก็แค่รอ

เทียนต้องการเวลาเย็นตัว เร่งไม่ได้ เราทิ้งไว้ในสตูดิโอ ให้มันค่อยๆ แข็งตัวเอง

ตั้งแต่เริ่มผสมกลิ่นจนเย็นสนิท ประมาณสองวัน

สองวัน สำหรับเทียนหนึ่งแท่ง

เราไม่ได้ผลิตจำนวนมาก

ทำทีละน้อย ล็อตนึงเสร็จแล้วค่อยทำต่อ ไม่ใช่เพราะทำมากกว่านี้ไม่ได้ แต่เพราะอยากให้เทียนทุกแท่งที่ออกไปเป็นแท่งที่เราเห็นมันเสร็จด้วยตาตัวเอง

OK KA ทำเทียนแบบนี้แหละ

OK ka